overzicht |

 

5960

Groeigroepen

 

 

Pessotherapie

Zie "Herbeleving" (5610)

 

Psychodrama

Deze vorm van therapie leunt dicht aan bij Gestalt.

 

Een lid van de groep neemt het initatief en gebruikt "dubben" om de client aan te spreken. Dit in tegenstelling tot Pesso waar een groepslid geen enkel initiatief mag nemen.

 

Bonding
Een therapie waarbij iemand aangeeft hoe hij/zij een ander emotioneel beleeft, bvb via "hugging" (omhelzen, knuffelen) of agressie op een kussen. Een sessie wordt altijd afgesloten met een (groeps)hugging.

 

Encounter en Sensitivity Training

Een groepstherapie waarbij je alles kan zeggen tegen ieder lid van de groep. Principe van confrontatie en ontmoeting.

 

Existentiële therapie

Een vorm van therapie die uitgaat van het existentialisme. Ze richt zich op het subject en de onmiddellijke situatie.

 

Het existentialisme is een filosofische stroming (verbonden aan de namen van Merleau Ponty, Marcel en vooral Sartre) met als kenmerkende thema’s de telkens terugkerende persoonlijke beslissingen die genomen moeten worden in een wereld zonder zin, zonder de individuele verantwoordelijkheid en zonder de vrijheid die daaruit voortvloeit. Het existentialisme is nauw verwant aan de algemenere stroming van de existentiefilosofie (o.a. Heidegger en Jaspers) en de fenomenologie van Husserl waarin het menselijk bestaan als uitgangspunt wordt genomen en zich keert tegen het rationalisme en positivisme van de tijd.

 

De existentiële therapie is de psychotherapie die eruit is gegroeid. Subjectiviteit, vrije wil en persoonlijk oordelen en handelen staan hierin centraal. Ze wordt ook wel eens ‘Daseinsanalyse’ (Binswanger) genoemd. Het is de Duitse term voor existentiële therapie.

 

Het verschil met de meeste andere therapieën is de totale vermijding van intellectuele uitleg en verklaring: de aandacht ligt bij de onmiddellijke realiteit van de situatie met de cliënt en de therapeut. Het doel is ‘zijn’ in plaats van ‘niet-zijn’, zich ontdoen van de ziekmakende vervreemding.


Logotherapie

Een variant van de existentiële therapie. Een door de Weense psychiater Victor Frankl ontwikkelde psychotherapie. Vaak genoemd als de derde Weense school, na Freud en Adler (leerling van Freud en gekend om zijn theorie over minderwaardigheid). Frankls benadering wordt opgevat als een belangrijke component binnen de humanistische psychologie.

 

De nadruk ligt op het erkennen en accepteren van zichzelf als deel van de gehele werkelijkheid, inclusief de alledaagse wereld.

 

Bio-energetica (Reich, Lowen)

Uitgangspunt

Psychische problemen en laag persoonlijkheidsrendement worden veroorzaakt omdat wij de spanningen en emoties in ons, door opvoeding en cultuur, niet voldoende kunnen afreageren. Daar er geen splitsing is tussen lichaam en geest, volstaat het dit lichamelijk pantser af te breken, om bevrijd te zijn van onze angsten, en de energie nuttiger te kunnen gebruiken.

 

Werkwijze

Meestal in groep. Door passieve oefeningen wordt geleerd het lichaam, en de plaatsen waar de spanning zit, te ervaren. Door actieve oefeningen wordt opgekropte agressie en verdriet geuit.

 

Bijdrage

Er is veel meer aandacht geschonken aan het lichamelijke aspect van onze persoon, iets wat in ons preuts-intellectualistisch Westen, ook in de psychiatrie, wat teveel wordt vergeten.

 

Gebreken

Dit, vaak nuttig hulpmiddel in vele therapieën, wordt opgeblazen tot een totaaltherapie op zichzelf.


Primal Scream (Janov)

 

Uitgangspunt

Als wij neurotisch zijn, dan is dat omdat wij in onze prille jeugd een groot onverwerkbaar conflict (oerconflict, oerfrustratie) hebben ondergaan, dat we niet hebben kunnen afreageren. Dit is de bron van onze spanningen en houdt ons tegen echt neurosevrij te zijn.

 

Werkwijze

Door bio-energetica-achtige sessies worden wij gebracht tot het herbeleven van deze oerfrustratie, die we, onder sterke emoties, afreageren ("oerkreet", primal scream). Dit gebeurt in één keer, met eventueel enkele keren na-primalen.

 

Beperkingen

Cfr. bio-energetica.