Communicatie

Printversie - Ontwikkeling - Laatst gewijzigd door Myriam op 28 August 2006 om 21:30 - Bewerk - Overzicht - Alfabetisch - Home

Definitie

Een Interactie tussen twee of meer leden van een Systeem waarbij Bewust naar Integratie wordt gezocht.

Dit is de tertiaire definitie.
In secundaire context noemt men communicatie alles wat informatieoverdracht in twee richtingen betreft, dus zonder de vereiste om te integreren, zoals bv. Discussie.
Vb. zelfs het proberen verkopen van een stofzuiger, of de autoritaire mededelingen die een baas aan zijn personeel doet, worden communicatie genoemd. Ook de zgn. 'nonverbale communicatie' is in feite een vorm van observatie, niet van communicatie. En verder begrippen als journalistiek, massamedia.

Voorbeelden

Synoniemen/Verwante begrippen

Vaak stelt men ten onrechte communicatie gelijk aan praten of schrijven. Dit slaat echter slechts op verbale communicatie, terwijl er nog andere vormen zijn. Niet zozeer NonverbaleCommunicatie, want dat is een vorm van Observatie, maar veeleer Ervaringscommunicatie, Gevoelscommunicatie. Verder verwart men Informatie en Discussie vaak met communicatie.

Situering

Communicatie is een vorm van Interactie, naast Informatie en Manipulatie.

Proces

In zijn ideale vorm is communicatie een cyclisch Proces in twee fasen, die voortdurend opnieuw doorlopen worden. Soms komen deze fasen achter elkaar, soms verloopt er tijd (minuten tot jaren) tussen de twee fasen. Ook tussen de subfasen van deze twee fasen kan er soms veel tijd verlopen.

  1. Mededelingsfase: de diverse betrokkenen, twee of meer, delen rustig aan elkaar hun standpunt mee. Ze worden daarbij niet onderbroken. Anders zitten we in het systeem van de Discussie, die eerder een vorm van Manipulatie is dan van communicatie. In deze fase is het van groot belang dat men empathisch te werk gaat. Empathie kan trouwens gezien worden als de eerste fase van de communicatie.
  2. Integratiepoging: één der deelnemers, beiden, of soms een buitenstaander, tracht de twee standpunten zodanig te herformuleren dat elke schijnbare tegenstelling en onverzoenlijkheid is weggewerkt, en stelt dan een Integratie voor, d.w.z. een formulering waarin alle Essentiële Elementen van de twee (of meer) uitgangspunten zijn verwerkt. Vervolgens zal elke/de andere deelnemer aangeven of hij vondt dat al zijn belangrijke elementen in de integratiepoging zijn verwerkt. Dit is meer een Intuïtief proces dan een logisch.

Deze cyclus wordt eindeloos opnieuw doorlopen, tot alle betrokkenen het gevoel hebben dat hun standpunt, d.w.z. alle essentiële elementen erin zijn verwerkt. Soms kan het gebeuren dat de betrokkenen eerst aangeven dat zij de integratie goed vinden, maaar mettertijd beseffen dat dit eigenlijk niet zo is, nadat verder nadenken of hun ervaring hen doen ontdekken heeft dat er essentiële elementen in hun oorspronkelijke verwoording ontbraken.

Toepassingen/Soorten

Communicatie kan ingedeeld worden in

  1. Verbale Communicatie of Gesprekscommunicatie, waarbij men integratie tracht te bereiken door over de divergente standpunten te praten.Dit is toepasselijk voor allles wat, inzichtelijk en emotioneel, bespreekbaar is.
  2. Experiëntiële Communicatie of Ervaringscommunicatie laat toe een integratie te bereiken bij diovergente standpunten die niet kunnen besproken worden.
  3. Gevoelscommunicatie slaat op het overbrengen en delen van symbolische en evocatieve boodschappen naar elkaar.

Andere Inspiratiebronnen:

In deze site | Wikipedia

Bijdragen van

Kris Roose, Marleen, Christiane Vermeirsch,

Bewerk

Commentaar / nog te integreren ideeën

(Jan Vertriest 22 aug 2006 )

Graag geef ik een aanvulling in verband met de term " non-verbale communicatie ".

Non-verbale communicatie is meer dan een vorm van "observatie". Het is een heel belangrijke vorm van interactie. Elke vorm van " lichaamstaal " wordt ook " non-verbale communicatie " genoemd. " Communicatie " wordt hier in de ruime zin van het woord genomen als " uitwisselen van informatie " of " interactie ". En via het lichaam wordt nogal wat informatie uitgestuurd, bewust en vooral ook onbewust.

Non-verbale communicatie is emotioneel gestuurd. ( zie ook bij begrip EMOTIE )

Non-verbale communicatie wordt weegegeven door het hele lichaam en maakt 2/3 van het effect van de boodschap uit. Het is het “ hoe “ van de boodschap.

Verbale communicatie kan weergegeven worden in woorden. Het is “ wat “ er gezegd wordt. Dit omvat 1/3 van het effect van de boodschap.

" HOE " je iets zegt of overbrengt is dus belangrijker voor het effect dat het heeft bij de gesprekspartner dan " WAT " je zegt.

Het is belangrijk dat het verbaal gedrag congruent is met het non-verbaal gedrag. Wat je zegt en doet dient in overeenstemming te zijn met wat je denkt en voelt.

“ Walk the talk”

Lichaamstaal omvat:

mimiek, aangezichtsexpressie, oogcontact, gebaren,

houding ( zitten, staan, lopen, benen, armen, handen, duimen, enz. )

ademhaling

geur

kleur

temperatuur

kleding, haardracht

afstand ( territorium )

aanraking

stem : intonatie, ritme , snelheid , intensiteit en continuïteit van het spreken.

Het belang van het observeren en interpreteren van lichaamstaal in therapie: basisvoorwaarde voor empathie. Men durft gemakkelijker iets te zeggen via lichaamstaal wanneer men schrik heeft om het onder woorden te brengen.

Lichaamstaal geeft heel wat informatie over wat niet kan of wil gezegd worden.

Lichaamstaal kan de boodschap bekrachtigen doch ook ontkrachten, tegenspreken, onduidelijk maken; kan ambivalent zijn, substituut zijn, compenseren.

Men voelt zich meer aangetrokken naargelang men meer gedragscongruentie ervaart. Is belangrijk aspect van authenticiteit.

Lichaamstaal regelt de relatie : meta-communicatie of hoe de boodschap dient begrepen te worden:

- mate van dominantie of onderworpenheid

- mate van sympathie of antipathie

- mate van aanspreekbaarheid en openheid

Lichaamstaal is altijd direct, in het hier en nu.

Lichaamstaal toont emoties, gesproken taal laat ons toe gevoelens te uiten.

Lichaamstaal kan moeilijker gecensureerd of gemanipuleerd worden. Liegen is heel wat moeilijker met het lichaam dan met de geest.

Aangezicht en ogen hebben de grootste “ zendcapaciteit “ : snel, direct zichtbaar, kort, gemakkelijk te decoderen, moeilijker te bedekken, daarna komen handen, voeten, benen, houding.

Zie boek van Pease: “Waarom mannen en vrouwen met hun lichaam zeggen wat ze niet willen zeggen”