3000-3999
Sites per thema:
psy0 algemeen
psy1 systemen
psy2 denken
psy3 brein
psy4 individu
psy50 diagnostiek
psy54 behandeling
psy6 optimaal
psy7 groepen
psy8 suboptimaal
psy9 optimaal

3750 PTSS


Amygdalae en PTSS


WERKING

Een gangbare hypothese voor het ontstaan van PTSS (of PTSD) is dat de amygdalae (laag opzij, halverwege het hoofd in beide hersenhelften) – hersencentra die een sturende invloed hebben op onze emoties en dus op angst- en vreesreacties – overactief zijn geraakt. Dat zou komen doordat de normaal aanwezige dempende invloed vanuit de ventromediale (pre)frontale cortex ontbreekt. De rol van de hippocampus, via welk gebied we ons allerlei gebeurtenissen herinneren, is minder duidelijk, maar ook die zou de amygdalae kunnen dempen.

PTSS-patiënten die met hun hoofd in de scanner liggen en dan aan hun oude trauma worden herinnerd, hebben een verhoogde activiteit in hun amygdalae, en een lagere activiteit in de prefrontale cortex. Tegelijkertijd werkt hun hippocampus mínder hard dan bij gezonde mensen.

ANATOMIE



    



AMYGDALA-BESCHADIGING

Hersenbeschadigingen in de amygdalae en in de ventromediale prefrontale cortex, het gebied middenvoor in de hersenen, beschermen blijkbaar tegen het ontstaan van PTSS.

Onderzoekers zijn na analyse van de ernst van de PTSS bij mensen zonder en met schotwonden in verschillende hersengebieden duidelijk in hun conclusies. De prefrontale cortex en de amygdalae zijn allebei ‘oorzakelijk betrokken’ bij het ontstaan van PTSS, schrijven ze. Eén beschadigde amygdala volstaat om GEEN PTSS te kunnen krijgen. Niet beide hersencentra hoeven beschadigd te zijn om tegen PTSS beschermd te zijn. Het idee is dat één amygdala nooit zo hyperactief kan worden dat ze in haar eentje een PTSS-gevoel in stand kan houden. (Nature Medicine, online 23.12.07)