5400-5999
Sites per thema:
psy0 algemeen
psy1 systemen
psy2 denken
psy3 brein
psy4 individu
psy50 diagnostiek
psy54 behandeling
psy6 optimaal
psy7 groepen
psy8 suboptimaal
psy9 optimaal

5401 Inleiding



Wat men klassiek "behandeling" noemt, is in de integratieve psychologie maar één van de manieren om de persoonlijkheid van een cliënt te laten/doen groeien, d.w.z. evolueren naar een functioneringsnivo met beduidend meer kansen op objectief en subjectief geluk.

De term "behandeling" dateert van de periode dat men psychische "ziekten" zag als analoog aan lichamelijke ziekten. Normaal gaat alles goed, is dit niet het geval dat is daar een ooraak voor. Als deze "behandeld" wordt doe de psychische equivalent van een arts, dan herstelt de normale toestand zich "spontaan", en is de ziekte "genezen". Dan stopt de taak van de "genezer", de therapeut.

Hoewel het Freud al was opgevallen dat ook "normale" mensen baat hadden bij psychoanalyse, stelde hij nochtans het ziektemodel niet in vraag, maar beperkte zich tot de overweging dat uiteindelijk iedereen wel een beetje neurotisch was, dus dat iedereen wel een beetje baat zou hebben bij een psychotherapie.

De humanistische psychologen begonnen rond 1950 de zaken anders te zien. Zij splitsten het begrip "normaal" op in "modaal", d.w.z. zoals de meesten, gemiddeld, niet slecht maar ook niet uitzonderlijk goed, en "optimaal", d.w.z. waarbij de sluimerende mogelijkheden maximaal ontwikkeld zijn. Het gehele professionele proces waarbij mensen geholpen worden van om een lager functioneringsnivo op te stijgen naar een hoger, wordt in de integratieve psychologie psychanagogie genoemd. Want uiteindelijk zijn het dezelfde processen die van de pathologische mens een modale kunnen maken, en van de modale een optimale.

Deze indeling is meteen een integratie met de gegevens van de evolutieleer (zie 1700 en volgende) die aangeeft dat wij in de negende evolutiefase zitten, deze van de psychosociale evolutie, d.w.z. de fase waarin mensen zichzelf bewust leren sturen, de wereld rondom hen beheersen, en leren harmonische, integratieve, interacties opbouwen met de mensen en personen rondom hen: relaties, samenwerkingsverbanden, groeperingen, staten. Psychoanagogie, dus niet enkel de individuele vorm, maar het gehele streven om de mensheid van interactienivo te verheffen, si niets anders dan het nog bezig zijnde evolutieproces van de kosmos te bevorderen. Dat deze evolutie steeds maar bewuster gestuurd wordt, is een fundamenteel kenmerk van de evolutie zelf, zoals in de uiteenzettingen over evolutie wordt vermeld.

Uiteraard is het zo dat organische factoren een rol kunnen spelen bij het ontstaan van een reeks pathologieën. En zijn er medicaties en andere organische factoren die het groeiproces van pathologisch naar modaal kunnen bevorderen. Maar dit verandert niets aan het belang van de psychoanagogie. Het beste is beide te combineren waar mogelijk. en men mag het alomtegenwoordig neurotiseringsproces niet vergeten, dat optreedt bij gelijk welke pathologie, zelfs van zuiver organische oorsprong.

Indeling

De verder besproken psychoanagogische methodes worden ingedeeld volgens het nivo van interventie:
1. het nivo van het observeerbaar gedrag
2. het nivo van de rol die men vervult in zijn belangrijke relaties en groepen
3. het nivo van de persoonlijkheid
4. het nivo van de autonome beïnvloeding van de eigen persoonlijkheid

De volgende pagina 5401 bespreekt deze 4 interventienivo's.  Het is meteen de indeling van de rest van dit vijfde deel