9000-9999
Sites per thema:
psy0 algemeen
psy1 systemen
psy2 denken
psy3 brein
psy4 individu
psy50 diagnostiek
psy54 behandeling
psy6 optimaal
psy7 groepen
psy8 suboptimaal
psy9 optimaal

9210 Samenwerkingsmodel




EEN TERTIAIR SAMENWERKINGSMODEL

Inleiding

We kennen allen het meest ontwikkelde secundair samenwerkingsmodel, namelijk de democratie, waarin de meerderheid beslist, en de vergaderingen voorgezeten worden door een vaste en voor enige tijd verkozen voorzitter, waarin de secretaris het verslag maakt, dat de volgende keer voorleest waarna erover gestemd wordt, en dat vervolgens opgeborgen wordt en niet meer gewijzigd mag worden. Zolang er geen rpoblemen zijn blijft alles zoals het is, en veranderingen worden maar doorgevoerd bij open problemen. Kan met het bestuur niet voldoende over problemen gesproken wroden, dan ontstaat er demotivatie bij de deelnemers, en eventueel schisma of revolutie.

De achtergronden van het tertiair denken en functioneren werden elders reeds besproken. Hier volgt gewoon een systeem dat op tertiaire normen berust, en intussen zijn bruikbaarheid bewezen heeft in meerdere toepassingen.

Werkwijze

  • Alle deelnemers zijn gelijkwaardig. Er zijn geen bestuursleden, maar enkel functies, die liefst zoveel mogelijk volgens een beurtrol verlopen.
  • In feite wordt de samenwerking geleid door een samenwerkingsmodel, een reeks regels die aan iedereen bekend zijn, en die zo mogelijk stilaan verfijnt worden. Men spreekt dan van een virtueel systeem of structuur, omdat het in feite totaal abstract is, en enkel de samenwerkings- en communicatieprocedures beschrijft.
  • Alles geschiedt volgens afspraken. Deze kunnen weliswaar steeds bijgesteld worden, maar worden door iedereen geëerbiedigd zolang ze niet gewijzigd zijn. Wie meent goede argumenten te hebben om zaken liever anders te gaan doen, zal dit zo snel mogelijk ter sprake brengen, maar is intussen niet ontslagen van de gemaakte afspraken door de schijnbare juistheid van zijn argumenten.
  • De twee belangrijkste beurtrollen die een sturende functie hebben zijn de coördinator en de verslaggever. Deze rol wisselt na elke vergadering. De veslaggever van de vorige keer is de coördinator van de volgende keer. Door het maken van zijn verslag is hij daar namelijk het beste op voorbereid. Kan de coördinator niet aanwezig zijn, dan wordt hij vervangen door de vorige coördinator. De beurtrol ligt vast, of kan gewoon gebeuren op basis van spontaan engagement, vergadering per vergadering.
  • De rol van de coördinator is puur communicatie-sturende. Hij is niet de baas, en wordt niet verwacht de meest ideeën aan te nregen, laat staan de beslissingen te nemen. Het is zelfs beter dat, als iemand een omvangrijk voorstel wil bespreken, hij niet tevens de coördinator is.
  • De coördinator zorgt dat de klok wordt gevolgd, dat de agenda wordt afgehandeld, dat de secretaris en dus de volgende coördinator wordt bepaald, dat de agenda evoor de volgende keer in beginsel vastligt, enz.
  • In principe praat men om beurten, eventueel uitgenodigd door de coördinator. Is men met niet velen, of zijn er weinig interventies, dan is deze regel niet strikt nodig. Het is de coördinator die de structuur van het overleg bepaalt.