9000-9999
Sites per thema:
psy0 algemeen
psy1 systemen
psy2 denken
psy3 brein
psy4 individu
psy50 diagnostiek
psy54 behandeling
psy6 optimaal
psy7 groepen
psy8 suboptimaal
psy9 optimaal

9600 Na democratie


VAN DEMOCRATIE NAAR SYNERGIE


Inleiding


Hoewel iedereen blijft herhalen dat onze democratie de beste van alle regeringsvormen is, worden er toch steeds opnieuw zware kritieken op geformuleerd. Doch vermits dictatuur het enige alternatief is dat men schijnt te zien, valt men telkens terug tot de democratie.


Daarom is het nuttig hier even te reflecteren over een "betere" bestuursvorm dan democratie.


Losse ideeën

  • onze huidige democratie dateert van de Franse Revolutie, hoewel sommige landen zonder revolutie, bv. Engeland, op dat ogenblik al minstens zp ver stonden. De Franse Revolutie lijkt dus meer een inhaalmaneuver dan echt een progressieve omwenteling geweest te zijn.
  • vele elementen van de democratie waren een oplossing van toestanden van 200 jaar geleden. Toen duurde het meer dan een week te paard om van de Azurenkust naar Parijs te reizen. Daarom was het werken met "afgevaardigden" een enorme stap voorwaarts. Met de huidige communicatiemedia lijkt dat geen goede oplossing et zijn, integendeel.
  • het tweekamersysteem was zowel in Engeland als in Frankrijk een compromis met de vorige machthebbers, de adel en rijken. Vandaar de senaat en de kamer van volksvertegenwoordigers.
  • de reden waarom mooie revoluties mislukt zijn (Franse, Oktoberrevolutie, Onafhankelijkheid van ex-kolonies, val van het IJzeren Gordijn, enz.) is dat de mensen die het moesten dragen en realiseren daar niet rijp voor waren. Tien jaar na de Franse Revolutie was er al een Keizerrijk...
  • het verspreiden van de regels van synergie en integratie zou verplichte stof voor de humaniora moeten zijn in alle scholen.


Voorstel van nieuwe maatregelen

Het is niet de bedoeling om een revolutie uit te lokken, maar wel te streven naar een harmonische evolutie van de huidige democratie naar de neodemocratie. Darom een reeks voorstellen die eventueel apart kunnen ingevoerd worden.
  • De partij die de verkiezingen gewonnen heeft vormt de regering. De partijvoorzitter wordt automatisch eerste minister. Als zij vreest niet voldoende stemmen te bezitten, dan kunnen er eventueel coalities gesmeed worden vóór de verkiezingen, zodat de kiezers ten minste weten waarvoor zij kiezen.
  • als een partij weigert de nieuwe regering te vormen dan bekostigt zij de volgende verkiezingen, en mag er niet aan meedoen.
  • een regering kan niet vallen, alleen ministers wegens wangedrag.
  • een minister die zijn termijn niet uitdoet verliest alle voordelen van het ministerzijn, zoals pensioen. Hij mag geen vertegenwoordiger- of ministerfunctie meer vervullen.
  • de drie machten (wetgevend, uitvoerend, rechterlijk) zijn effectief gescheiden. Rechters worden benoemd na een vergelijkend examen door hun collega's en ondergeschikte medewerkers die hen dus goed kennen. De regering mag dus nooit wetsvoorstellen doen, enkel het parlement.
  • elke minister is verantwoordelijk voor zijn ministerie. Als er meer uitgegeven wordt dan gebudgetteerd wordt hij veroordeeld voor financieel wangedrag. Alleen het parlement kan beslissen over een eventuele overschrijding van het budget.
  • men kan slechts minister worden in een toepassingsgebied waarvoor men een diploma en praktische ervaring heeft.
  • iedere gezagsdrager moet een diploma hebben of een kursus gevolgd hebben in vergadertechnieken, integreren, organiseren.
  • ministers zijn veel eerder coördinatoren van hun ministerie dan dat ze zelf met ideeën afkomen.
  • elke belangrijke politieke en bestuurlijke vergadering is online te volgen. Alle verslagen zijn raad te plegen op internet.
  • elke politieke beslissing wordt voorafgegaan door een online opiniepeiling. Is het verschil tussen de opiniepeiling en de stemming in het parlement groter dan 10% dan komt er een volksraadpleging (kan ook online).
  • het verboden voor belangrijke media (uitgezonden, of op meer dan 10.000 exemplaren gedrukt) om eenzijdige informatie te verspreiden. Steeds moeten de pro's en contra's naast elkaar afgedrukt staan, steeds moeten voor- en tegenstanders naast elkaar aan het woord kunnen komen.
  • elke stemming die wellicht geen 90% voor een bepaald standpunt zal halen, moet voorafgegaan worden door een reeks integratiepogiongen. Slechts als de tijd dringt beslist men bij gewone meerderheid.
  • men zou op alle niveaus onderscheid moeten maken tussen de eigenlijke samenwerkings- en bestuurstechnieken, en de eigenlijke materie waarin men beslissingen neemt.